اگر این مسیر به صورت یک خط و روند مورد رصد و ارزیابی قرار بگیرد، این‌گونه به نظر می‌رسد که محمدجواد ظریف به‌صورت ویژه مأموریت دارد تا افکار عمومی ایرانیان را برای مذاکره – بخوانید تسلیم – با آمریکا همراه نماید.
به گزارش راه شلمچه، یادداشت از سپهر خلجی، رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت شهید رئیسی
اوایل دهه نود که شرایط اقتصادی کشور دچار تلاطم شده بود، جریان غرب‌گرا با شعار ضرورت مذاکره با آمریکا برای رفع تحریم‌ها، توانست از مردمی که آن روزها تحت فشار اقتصادی بودند رأی بگیرد. این جریان با کمک شبکه‌ای از رسانه‌های وابسته و پشتیبانی رسانه‌های غربی، در مدتی کوتاه با شرطی‌سازی افکار عمومی و تصویرسازی دروغین از مذاکره به عنوان «حل‌المسائل»، توان و اندوخته‌های هسته‌ای را تضعیف و هشدارهای منتقدان را نادیده گرفت.
نرمش قهرمانانه تسهیل‌گری نظام برای عمل به شعارهای آن جریان بود تا از دوقطبی‌سازی جلوگیری شود. اما نتیجه هشت سال تعامل یک‌طرفه با غرب، چیزی جز خسارت محض نبود: تعطیلی توان هسته‌ای، تشدید تحریم‌ها، فشارهای همه‌جانبه، فروپاشی اقتصادی و از دست رفتن گزینه‌های قابل مذاکره.
نقش آقای ظریف و رسانه‌های همسو در این فرآیند تعیین‌کننده بود. آنان با فریب افکار عمومی، القا کردند که راه‌حل مشکلات اقتصادی ایران در تعامل با آمریکا به هر قیمت است. اما با شکست آن گفتمان در سال ۱۴۰۰ و روی کار آمدن دولت انقلابی، مسیر کشور به سمت تحکیم استقلال ملی و کاهش وابستگی به غرب تغییر یافت.
دولت شهید آیت‌الله رئیسی توانست در کمتر از سه سال رشد اقتصادی را به ۵٪، کنترل نقدینگی را به زیر ۲۵٪ و رشد ترانزیت را به ۴۶٪ برساند.
با شهادت آیت‌الله رئیسی، ظریف مجدداً با محوریت مذاکره با آمریکا به میدان بازگشت. او در یک‌سال گذشته از هر تریبونی برای تخریب مسیر انقلاب اسلامی و ارائه نسخه تسلیم در برابر آمریکا استفاده کرده است.
در حالی‌که افکار عمومی پس از جنگ ۱۲ روزه به واقعیت رفتار آمریکا پی برد، پیمایش‌های ملی نشان داد:
- ۷۸٪ از ایرانیان به ترامپ و آمریکا اعتماد ندارند؛
- ۶۷٪ عملکرد دولت مذاکره‌محور را ضعیف یا بسیار ضعیف دانسته‌اند؛
- ۵۱٪ اعتماد خود را برای مذاکره با آمریکا از دست داده‌اند.
اکنون در شرایطی که جامعه ایرانی تصویر واقعی‌تری از شعار مذاکره با آمریکا دارد، رسانه‌های همسو با ظریف تلاش دارند مجدداً ضرورت مذاکره با آمریکا را برجسته سازند.
اگر این روند به‌عنوان یک خط پیوسته دیده شود، می‌توان گفت آقای ظریف مأموریتی ویژه برای آماده‌سازی افکار عمومی جهت تسلیم در برابر آمریکا بر عهده دارد.
سؤال این است: آیا ظریف در حال اجرای مأموریت است؟ کدام مأموریت؟
