به گزارش راه شلمچه، روزنامه زنجیره‌ای «سازندگی» در تیتر یک خود، با ردیف کردن کلیشه‌های بی‌خاصیت و همیشگی از خورجین ژورنالیستی‌اش، با حماسه‌سرایی برای «دیدار شیخ»، پرسیده است: «اهمیت دیدار مسعود پزشکیان با مهدی کروبی چیست؟»
به گزارش کیهان، روزنامه‌ای که مدعی رونق و گشایش است، اما پاسخ سؤالاتش را به‌جای داستان‌سرایی از دیده‌بوسی‌ها، باید از آمار رسمی کشور بگیرد!
بر اساس تازه‌ترین گزارش مرکز آمار، تورم نقطه‌به‌نقطه شهریورماه 1405 به ۸۹.۸ درصد رسیده است؛ عددی که رسماً از تورم نزدیک به ۹۰ درصدی حکایت دارد. البته این فقط ظاهر ماجراست؛ آنچه مردم در سفره‌های خالی و زندگی روزمره خود لمس می‌کنند، به‌ویژه در بازار مواد غذایی و کالاهای اساسی، فاصله معناداری با این اعداد دارد و قیمت برخی اقلام ضروری رشد بالای ۲۰۰ درصد را ثبت کرده است.
در چنین شرایط جنگی، استراتژی غلط در نیویورک-که بازهم با محوریت و برنامه‌ریزی تیم شکست‌خورده مذاکره‌کننده اسلام‌آباد پیش رفت- تنها نتیجه‌اش بازگرداندن دوباره «سایه جنگ» بر سر کشور بود. ترامپ قمارباز هم بلافاصله پاسخ مدعیان زودباور صلح را داد و آب پاکی را روی دستشان ریخت: «درباره ایران، فکر نمی‌‌کنم هیچ‌وقت بتوان به صلح دست یافت.» حالا اصرار مشکوک آقایان برای حفظ این چرخه باطل و پرهزینه «مذاکره–جنگ» برای چیست؟
از سوی دیگر، در روزهایی که به دلیل بی‌همتی و بی‌تدبیری تیم اقتصادی، قیمت دلار سر به فلک کشیده و وارد کانال ۲۶۰ هزار تومان شده، شاهکار دولتمردان چیست؟ دیده‌بوسی با شیخ فتنه و امثال «علی انصاری»ها! همان ابربدهکاری که با ایجاد بیش از ۵ میلیارد دلار ناترازی و رانت، آزادانه می‌چرخد و در مجاورت رئیس‌جمهور عکس یادگاری می‌گیرد. عجیب آنکه رئیس بانک مرکزی هم در اوج طغیان بازار ارز، با بی‌خیالی تمام به مردم می‌گوید: «جوجه را آخر پاییز می شمارند»!
جالب اینجاست که همین روزنامه «تسلیم‌طلب» سازندگی که امروز با تیترهای سفارشی برای آمدن بیژن و دیده‌بوسی با عناصر فتنه غش و ضعف می‌رود، در زمان دولت شهید رئیسی با تیترهای جنجالی «طغیان گوشت» و «عصیان مرغ» به دولت وقت می‌تاخت! اگر واقعاً داعیه درد مردم و سفره خانوار را دارید، چرا امروز یک تیتر ساده در حمایت از آنها نمی‌زنید: «طغیان دلار»؟
این روزنامه در گزارش خود نوشته است: «سیاست در ایران سال‌هاست که بیشتر با قهر، حذف، فاصله و طرد تصویر شده است. این عکس اما تصویر دیگری ارائه می‌دهد. شاید بتوان گفت که در دوره جدید جمهوری اسلامی باید انسجام ملی را در آئینه آشتی ملی دید...»
باید از مدعیان اصلاحات پرسید: آیا آشتی ملی شما با سرپوش گذاشتن بر تورم ۲۰۰ درصدی و سفره‌های خالی مردم به دست می‌آید؟!
