به گزارش راه شلمچه، به دنبال تحولات و وقایع پس از اسفند ۱۴۰۴ و تغییر شیوه برگزاری نشست‌های نمایندگان از صحن بهارستان به بسترهای برخط و غیرحضوری، ایمان شمسایی، رییس مرکز رسانه مجلس شورای اسلامی، در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی «ایکس» با تأکید بر استمرار فعالیت‌های تقنینی نوشت:
«مجلس این هفته دو جلسه علنی علاوه بر کمیسیون‌ها دارد. اما عده‌ای هنوز سعی در استفاده از کلمه تعطیل دارند. وقتی هدف سیاسی پشت واژه‌ها باشد، واقعیت هم وارونه بیان می‌شود. مجلس نه تنها هفت ماه بلکه یک روز تعطیل نبوده؛ ساختمان هرمی نماد مجلس است نه تمام مجلس.»
با این حال، بازخوانی واقع‌بینانه فضای جامعه و حوزه تقنین نشان می‌دهد آنچه مورد توجه مردم و ناظران قرار دارد، نفی تلاش‌های انجام‌شده نیست، بلکه ناظر بر چند واقعیت کارکردی مهم است:
۱. تفاوت چشمگیر کیفیت صحن علنی حضوری با سازوکارهای مجازی
اگرچه بهره‌گیری از بستر مجازی برای تداوم وظایف مجلس در شرایط اضطرار اقدامی درخور توجه بوده است، اما در علم پارلمان‌داری و حقوق اساسی، کیفیت شور و حرارت تبادل نظر، نطق‌ها، تذکرات شفاهی، موافقت‌ها و مخالفت‌ها در یک صحن زنده و حضوری با ارتباطات برخط برابری نمی‌کند. تریبون باز بهارستان و انعکاس زنده نظرات و واکنش‌های قاطبه نمایندگان، سرمایه و ابزاری است که بسترهای مجازی قادر به بازتولید کامل اثرگذاری و صراحت آن نیست.
۲. کارت زرد به وزرا؛ اقدامی قابل تقدیر اما نیازمند فضای اثرگذار صحن
البته نباید از این واقعیت غافل شد که در همین مدت نیز اقدامات نظارتی صورت گرفت؛ فراخواندن چند وزیر به مجلس و صدور کارت زرد برای برخی از آن‌ها، نشان‌دهنده جریان داشتن روح مطالبه‌گری است و این بخش از تلاش نمایندگان جای تقدیر دارد. اما نکته اساسی اینجاست که اگر همین جلسات در صحن علنیِ حضوری و با حضور یکپارچه نمایندگان، موافقان و مخالفان برگزار می‌شد، به‌واسطه فضای زنده و فشار مستقیم افکار عمومی، وزرا با جدیت، شفافیت و الزام بالاتری وادار به پاسخگویی و حل بحران می‌شدند.
۳. اولویت نظارت پیشگیرانه بر بازار به‌جای علاج پس از واقعه
از همه مهم‌تر، انتظار عمومی از خانه ملت—به‌ویژه در شرایط حساس و بحرانی—حضور بموقع و «نظارت پیشگیرانه» است. امروز که دغدغه‌های معیشتی، نوسانات بازار اقلام اساسی و جهش قیمت‌ها در حوزه‌هایی چون خودرو و ارزاق عمومی فشار قابل توجهی به زندگی مردم وارد کرده، فراخواندن مسئولان پس از تثبیت گرانی‌ها و ناکارآمدی‌ها دردی را از سفره مردم دوا نمی‌کند. جامعه انتظار داشت ابزارهای نظارتی مجلس پیش از وقوع بحران‌های قیمتی فعال می‌شد تا مانع از گسترش تلاطم‌های معیشتی گردد.
مسئله اساسی جامعه و افکار عمومی صرفاً استفاده از واژه «تعطیلی» یا اصرار بر ساختمان هرمی بهارستان نیست؛ بلکه مطالبه مردم، رؤیت خروجی ملموس تصمیمات در سفره‌ها و اطمینان از این نکته است که نظارت مجلس نه به‌صورت تسکینی پس از گرانی‌ها، بلکه با اقتدار، پیشگیرانه و در بالاترین سطح اثرگذاری در میدان حضور دارد.
در خاتمه در باره نحوه برگزاری صحن علنی مجلس بهتر است از اظهاارت نمایندگان مجلس هم باید جویا شد.
