به گزارش راه شلمچه، دیدارهای هفته پنجم لیگ دسته یک فوتبال کشور روز سه‌شنبه(1 مهر ۱۴۰۴) با انجام سه مسابقه آغاز شد و در یکی از این بازی‌ها تیم فوتبال نساجی مازندران از ساعت ۱۷:۳۰ در ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر به مهمان نیروی زمینی بود که این مسابقه با تک‌گل میثم تهی‌دست در دقیقه پنجم وقت‌های اضافه نیمه دوم به سود نساجی پایان یافت. 

در دو دیدار اخیر، شاگردان داریوش یزدی در نیروی زمینی، سرنوشتی مشابه و باورنکردنی را تجربه کردند. دریافت گل در ثانیه‌های پایانی و از دست دادن امتیازات حیاتی. این اتفاق، بیش از آنکه حاصل ضعف فنی باشد، به نظر می‌رسد از یک بدشانسی مزمن و شاید کمی عدم تمرکز در لحظات پایانی نشأت می‌گیرد؛ چرا که تصویر کلی تیم، به هیچ وجه نشانی از ضعف مفرط ندارد.

یزدی و دفاعی که به سختی می‌شکند

با وجود بضاعت مالی محدود و عدم توانایی در جذب ستاره‌های پرهزینه، داریوش یزدی، سرمربی باتجربه و کاربلد نیروی زمینی، توانسته است تیمی منسجم و با ساختار دفاعی مستحکم را بسازد. درخشش خط دفاعی و عملکرد کم اشتباه مدافعان، گواه این ادعاست. تیم نیروی زمینی، به سختی گل می‌خورد و این نشان از کار فنی دقیق یزدی و برنامه‌ریزی او برای بستن مسیرهای نفوذ حریف است. هر تیمی که مقابل نیروی زمینی قرار می‌گیرد، به خوبی می‌داند که برای عبور از سد دفاعی این تیم، باید زحمت فراوانی متحمل شود و این یک امتیاز بزرگ برای تیمی است که با امکانات کمتر می‌جنگد.

استادیوم شهید وطنی قائمشهر جهنمی برای مهمان

یکی از این دو دیدار تلخ، در ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر و در خانه نساجی مازندران رقم خورد. جایی که فضای حاکم بر استادیوم، برای هر تیم میهمانی “وحشتناک” است. هزاران تماشاگر پرشور نساجی، با فریادهای بی‌امان و تشویق‌های دیوانه‌وار خود، جهنمی واقعی را برای حریفان رقم می‌زنند. نیروی زمینی، در این جو خفقان‌آور و تحت فشار سنگین هواداران پرشمار نساجی، تا آخرین ثانیه‌ها مقاومت کرد، اما در نهایت، باز هم تسلیم یک گل دیرهنگام شد. حفظ تمرکز در چنین فضایی، کار هر کسی نیست و این تیم با تمام محدودیت‌هایش، تا آستانه کسب امتیاز پیش رفت.

نیاز مبرم به تقویت خط میانی و حمله

با این حال، واقعیت این است که فوتبال تنها دفاع کردن نیست. اگرچه خط دفاعی مستحکم یک نقطه قوت بزرگ است، اما برای کسب پیروزی و بالا رفتن در جدول، نیاز به گلزنی و خلاقیت در فاز هجومی نیز حیاتی است. نیروی زمینی با اینکه در دفاع قدرتمند نشان می‌دهد، اما در خط هافبک و حمله نیاز مبرمی به تقویت و ایجاد راه‌های بیشتر برای رسیدن به دروازه حریف دارد. بازیکنان باکیفیتی که بتوانند توپ را در میانه میدان به خوبی به گردش درآورند، پاس‌های کلیدی ارسال کنند و در نهایت، مهاجمانی که فرصت‌ها را به گل تبدیل کنند، پازل تیم داریوش یزدی را کامل خواهند کرد.

شاید با چند تغییر هوشمندانه و جذب بازیکنان خلاق در این دو پست، نیروی زمینی بتواند از قابلیت‌های دفاعی خود به نحو احسن استفاده کرده و با افزودن قدرت تهاجمی، جایگاه واقعی خود را در جدول پیدا کند. داریوش یزدی نشان داده است که با دست خالی هم می‌تواند تیم بسازد؛ حال تصور کنید اگر ابزارهای لازم را در اختیار داشته باشد، چه نتایجی رقم خواهد خورد. امید است با کمی حمایت بیشتر و تدابیر فنی، این تیم نظامی و ریشه‌دار، از سایه بدشانسی خارج شده و به روزهای اوج خود بازگردد.