آقای شریعتمداری! خروج از NPT با مجلسِ تعطیل؟
در حالی «حسین شریعتمداری» خواستار خروج ایران از معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای در واکنش به قطعنامه اخیر شورای حکام شده است اما با کدام صحن فعال میتوان چنین تصمیم راهبردی را اتخاذ کرد؟
به گزارش راه شلمچه، قطعنامه اخیر شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که با حمایت آمریکا و سه کشور اروپایی علیه ایران به تصویب رسید که در این قطعنامه از ایران خواسته شده دسترسی کامل به اطلاعات مراکز هستهای و ذخایر اورانیوم را فراهم کند؛ درخواستی که منتقدان آن را زمینهساز جاسوسی برای حملات احتمالی نظامی علیه کشور میدانند.
حسین شریعتمداری در یادداشت خود با استناد به ماده ۱۰ معاهده NPT، ضمن تبیین حق حاکمیت ملی کشورها برای خروج از این پیمان در صورت به خطر افتادن منافع حیاتی، این سوال را مطرح کرده است: «آیا حمله به مراکز اتمی و ترور دانشمندان هستهای، مصداق بارزِ به خطر افتادن منافع حیاتی نیست؟ اگر چنین است، معطل چه هستیم؟»
مجلس؛ «در رأس امور» یا در وضعیت تعلیق؟
اما فارغ از مباحث فنی و حقوقیِ خروج از NPT، یک چالش ساختاری در مسیر اجرای این پیشنهاد وجود دارد: تعطیلی بیش از ۱۰۰ روزه صحن علنی مجلس شورای اسلامی.
اگرچه مدافعان فعالیتهای پارلمانی بر تداوم جلسات کمیسیونهای تخصصی تأکید دارند، اما غیبتِ جلسات علنی، فضای سیاسی و اقتصادی کشور را به نوعی بلاتکلیفی کشانده است. مجلس که به تعبیر بنیانگذار انقلاب اسلامی «در رأس امور» است، در این وضعیت قادر به ایفای نقش نظارتی خود در مسائلی همچون بازار خودرو و معیشت مردم نیست.
از دیدگاه تحلیلگران، اتخاذ تصمیمی کلان و راهبردی مانند خروج از NPT، نیازمند بحثهای کارشناسی و شفاف در صحن علنی مجلس است تا نمایندگان با پشتوانه رای اکثریت و اطلاع افکار عمومی، گام نهایی را بردارند.
در پایان، انتظار میرود حسین شریعتمداری که یادداشتهای وی همواره بازتابدهنده راهبردهای سیاسی جریان خاصی است، پیش از پیگیری مطالبه خروج از NPT، راهکارهای قانونی خود را برای خروج مجلس از وضعیت «تعطیلی صحن علنی» و بازگرداندن این نهاد به مدار تصمیمگیری و نظارت مؤثر ارائه دهد.