به گزارش راه شلمچه، حجت الاسلام روح الله حسینیان پس از عمری مجاهدت در راه پیروزی و استقرار انقلاب اسلامی، سحرگاه روز سه شنبه 4 شهریور 1399 دارفانی را وداع گفت و به دیار معبود شتافت‌. 

پیام رهبر معظم انقلاب بر حقانیت روالله حسینیان صحه گذاشت و فرقوم فرمودند: مقاومت و خستگی‌ناپذیری و صراحت این روحانی مجاهد در مواضع بحق انقلابی، برجسته و نمایان بود. رحمت و رضوان الهی بر او باد.

شاید یکی از چهره‌های انقلابی که این روزها در سوگ حسینیان تاب و قرار ندارد حجت‌الاسلام حمید رسایی است. 

مردی که هیچگاه از انقلابی بودن «پشیمان» نشد



حمید رسایی؛ روحانی شجاع و انقلابی که وی را باید یکی از انقلابی‌های نادر زمانه دانست همانند مرحوم روح‌الله حسینیان، ‌مجاهدان با نشان صراحت، شجاعت و حرّیت در فضای سیاسی جامعه تن به هیچ ذلتی نداده و خود را به آماجی از حملات ناجوانمردانه در سخت‌ترین شرایط فضای سیاسی تن داده و در دفاع از انقلاب شهره‌ شدند نه با تن دادن به خواسته‌های حزبی و سیاسی که عجب امتحان بزرگی می‌خواهد تا پس از مرگ‌شان رهبر انقلاب با شجاعت آن‌ها را روحانی «مجاهد» و «انقلابی» خطاب کند.

انقلابی بودن هنری می‌خواهد به درازای همه تهمت‌های ناجوانمردانه و دروغ‌های خودی‌های بی‌بصیرت اهل منفعت طلب تا بیگانگان همیشه کینه توزی که منتظر یارگیری لغزش کنندگان داخلی هستند.

انقلابی بودن یعنی در مهمترین بزنگاه‌های سیاسی بهترین تصمیم را گرفت و در زمانه‌ای که رجال سیاسی منافع طلب چپ و راست نه اهل مبارزه‌اند و نه اهل ایستادگی که فقط به پیروزی خود و یا جناح سیاسی خود دلخوش بوده‌اند که مگر می‌شود در بزنگاه تصویب برجام لعنتی زجه‌های روح‌الله حسینیان، رسایی، زارعی، کوچک‌زاده، آقاتهرانی، نبویان و ... را به‌یاد نیاورد و شرمنده نشد؟! و به قول رسایی؛ «مواضع این سال‌های برخی شخصیت‌های مدعی در جریان انقلابی و اصولگرایی را که می‌بینید، به تناسب جریان باد و فضای سیاسی کشور تغییر می‌کند. در همین ماجرای برجام نگاه کنید، برخی از منتقدان امروز برجام، چند سال قبل برجام را توجیه و تقدیس می‌کردند!»

چه با سرعت دنیا در گذر زمان است و چه زود عمر می‌گذرد و بسیار بودند آدم‌هایی که منتظر اتفاقی بیرون از مرزها بودند که اندوخته‌ای در کسیه داشته باشند در صورت نیاز ریش و لباسی را تغییر دهند و به رنگ دیگر در بیایند اما گذر عمر پیرشان کرد و انقلاب خمینی به دست خامنه‌ای سپرده شد و با حقانیت الهی ذخیره شد و تداوم‌تر از چهل سال پیش می‌رود تا انشالله به صاحب حقیقی‌اش برسد.


علی هدایتی/