قلمرو شوراها

راه شلمچه- رحمان لطفی مرزناکی پژوهشگر و استاد دانشگاه؛ برخي، از شوراهاي نظام جمهوري اسلامي چنين نتيجه گرفته اند كه كشور بصورت تركيبي از مناطق خود مختار و به شكل فدراليسم اداره شود و پيشنهاد اين طرح در فقره 24 نشريه مجلس خبرگان چنين آمده است:

« حكومت خودمختار منطقه ضمن اداره امور منطقه مكلف به اجراي سياست عمومي دولت فدرال كه به تصويب مجلس ملي فدرال رسيده باشد بوده و تمام كوشش خود را در جهت تحكيم همبستگي و همكاري بين تمام مردم ايران بكار خواهد بست.»

در مورد اين الگو به دولت فدرال آمريكا و اتحاد جماهير شوروي و دولت فدرال آلمان اشاره شده كه در حقيقت قياس مع الفارق است. اگر ما فدراليسم را آنگونه كه «موريس دوورژه» در كتاب رژيمهاي سياسي تعريف كرده در نظر بگيريم: «فدراليسم يعني محدوديت حاكميت عضو، به نفع يك قدرت مركزي» و خواهيم ديد كه اين نوع حكومت در مورد كشورهاي مستقل و داراي حاكميت مطلقي صادق است كه بخواهند با تصويب مراكز قانوني خود گردهم جمع شوند و طي قراردادي دولتي فدرال را تشكيل دهند آن چنانكه در مورد دولت فدرال آمريكا كاملاً صدق مي كند.

كشور ايران با داشتن استقلال و تماميت ارضي و يكپارچگي ملي چگونه مي تواند حكومت فدرال تشكيل دهد مگر آنكه قبلاً استانهاي مورد نظر را جدا و مستقل كند و با اعطاي حق مالكيت مطلق در انتظار آن بنشيند كه دولتهاي مستقل آنها اگر صلاح ديدند به حكومت مركزي بپيوندند و طي قرارداد دو جانبه حكومتي فدرال را با دولت مركزي يا با يكديگر تشكيل دهند.