به گزارش راه شلمچه، حجتالاسلاموالمسلمین امیری سوادکوهی در پی ارتحال آیتالله العظمی وحید خراسانی، مرجع عالیقدر جهان تشیع، با انتشار پیامی این ضایعه را به محضر حضرت بقیةاللهالأعظم(عج)، حوزههای علمیه، شیعیان و ارادتمندان خاندان اهلبیت(ع) تسلیت گفت.
امیری سوادکوهی در این پیام، درگذشت آیتالله وحید خراسانی را افزون بر فقدان مرجعی بزرگ و فقیهی کمنظیر، داغ فراق استادی دانست که بیش از هشت سال در محضر ایشان تلمذ کرده است.
وی با اشاره به تشویقها و توصیههای آیتالله وحید خراسانی در مسیر تألیف، تحقیق و دفاع از حریم ولایت نوشت: «بارها و بارها به حقیر فرمودند: جز دفاع، وظیفهای ندارید.» او این جمله را فراتر از یک سفارش و «منشور یک عمر مجاهدت در راه ولایت» توصیف کرد.
در بخش دیگری از این پیام، از دلبستگی آیتالله وحید خراسانی به حضرت ولیعصر(عج) و اهتمام ایشان به پاسداشت حریم حضرت فاطمه زهرا(س) یاد شده است.
امیری سوادکوهی در ادامه، با ابراز اندوه از فقدان استاد خود، تأکید کرد راه دفاع از ولایت تعطیلبردار نیست و شاگردان ایشان عهد و پرچمی را که به آنان سپرده شده، پاس خواهند داشت.
متن کامل پیام تسلیت:
بسمالله الرحمن الرحیم
إنا لله وإنا إلیه راجعون
ارتحال جانگداز مرجع فاطمی، ملجأ و پناه فاطمیه، فقیه وارسته و دلباخته حضرت ولیعصر(ارواحنافداه)، حضرت آیتالله العظمی وحید خراسانی(اعلیالله مقامه الشریف) را به محضر مقدس حضرت بقیةاللهالأعظم(ارواحنافداه)، حوزههای علمیه، شیعیان امیرالمؤمنین(ع) و عموم دلسوختگان و ارادتمندان حضرت صدیقه طاهره(س) تسلیت و تعزیت عرض میکنم.
برای حقیر، این مصیبت تنها فقدان یک مرجع بزرگ و فقیهی کمنظیر نیست؛ داغ فراق استادی است که بیش از هشت سال توفیق تلمذ در محضر نورانیاش را داشتم. همین پیوند علمی و معنوی، زخم این مصیبت و تلخی این وداع را برایم صدچندان کرده است.
تشویقهای پدرانه ایشان در مسیر تألیف، تحقیق و دفاع از حریم ولایت، همواره پشتوانهای استوار و مایه آرامش خاطرمان بود. کلماتشان تنها توصیه نبود؛ عهدی بود که بر دوش شاگردان خویش مینهادند. بارها و بارها به حقیر فرمودند:
«جز دفاع، وظیفهای ندارید.»
این جمله برای این کمترین تنها یک سفارش نبود؛ منشور یک عمر مجاهدت در راه ولایت بود.
او فانی در امام زمان(ارواحنافداه) بود؛ عالمی که دلش در انتظار میسوخت و جانش با یاد حضرت مهدی(ارواحنافداه) آرام میگرفت. او از دلدادگان و سوختگان درِ نیمسوخته بود؛ نام فاطمه برایش تنها یک نام نبود، تمام هویت و غیرت دینیاش در پاسداشت آن حریم مقدس خلاصه میشد.
خدایا! تو خود شاهدی که چه بزرگی را از دست دادیم؛ مردی که تا واپسین نفس، پاسدار حریم فاطمیه بود؛ عمری در سوگ بانوی مظلومه گریست، از مظلومیتش دفاع کرد و با عشق او زیست.
چه تلخ است که دیگر آن قامت استوار را در مجلس فاطمیه نخواهیم دید؛ آن صدای آشنا را که از غربت مادر سخن میگفت، نخواهیم شنید؛ و آن نگاه پدرانه را که خستگی راه دفاع از ولایت را از جان شاگردان میزدود.
ادامه متن کامل پیام:
برخی داغها با گذر زمان کهنه نمیشوند؛ برخی فقدانها نه در تقویم جای میگیرند و نه در گذر روزگار به فراموشی سپرده میشوند. این داغ، از همان داغهاست؛ داغی که هر بار نام فاطمیه بر زبان آید، تازه خواهد شد و هر بار شعله عزای مادر زبانه کشد، جای خالی آن مرجع فاطمی بیش از پیش به چشم خواهد آمد.
او رفت، اما عهدی که با ما داشت باقی است؛ راه دفاع از ولایت تعطیلبردار نیست و پرچمی که به دستمان سپرد، بر زمین نخواهد ماند.
و چه زیباست که بگوییم: او در تمام عمر، میزبان عزای فاطمیه بود و اکنون نیز به اذن الهی، نام و یادش در مجالس عزای مادر، زنده و جاودانه خواهد ماند.




