«کاسبان استعفا» و سوختن کارت استعفای پزشکیان برای همیشه!
باید به رئیس جمهور یادآور شد که اگر نگران شایعات مرتبط با استعفای خود و القای اختلاف میان دولت و رهبری هستید، نیاز نیست راه دوری بروید و با دشمن فرضی بجنگید؛ چرا که «کاسبان استعفا» همواره در اطراف شما بودهاند نه در میان منتقدان.
به گزارش راه شلمچه، رجانیوز نوشت: روایت جدید و معناداری که سیدمحمدباقر خرازی منتشر کرده، به نظر میرسد نقطه پایانی بر یک پروژه فشار سیاسی تکراری باشد. به گفته او: «آیتالله سیدمجتبی خامنهای نوشتهاند اگر یکبار دیگر پزشکیان استعفا کند، استعفای ایشان را میپذیرم؛ برای همین دیگر تهدید به استعفا را کنار گذاشتهاند.»
اگر این روایت صحت داشته باشد، به معنای آن است که حربه «تهدید به استعفا» برای امتیازگیری از حاکمیت و فرار از پاسخگویی، به بنبست کامل خورده است؛ پروژهای که پیش از این در دولت حسن روحانی نیز بارها آزموده و شکست خورده بود.
بازی آشنای روحانی؛ دو استعفا برای فشار
این سناریو، یک کپیبرداری ناشیانه از دولت روحانی است. حسن روحانی پس از پایان دولتش رسماً اعتراف کرد که حداقل دو بار در سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۸ استعفای خود را تقدیم رهبر انقلاب کرده بود اما با مخالفت ایشان مواجه شد. هدف از آن نمایش سیاسی، آنطور که بعدها مشخص شد، ایجاد فشار برای پیشبرد پروژههایی نظیر مذاکره با آمریکا در اوج فشار دولت ترامپ بود؛ طرحی که با هوشیاری رهبری ناکام ماند.
کپی ضعیف دولت چهاردهم از «نمایش استعفا*
در دولت پزشکیان نیز این بازی در کمتر از چند ماه، حداقل در دو نوبت به شکلی هماهنگ کلید خورد. بررسی ردپای این شایعات بهخوبی نشان میدهد که برخلاف ادعای تیم رسانهای دولت، منشأ آن نه رسانههای منتقد یا مخالفان، بلکه دقیقاً اتاق فکر جریان حامی دولت بوده است:
۱. اولین بار، این رسانههای حامی دولت مانند روزنامه اعتماد (متعلق به رئیس شورای اطلاعرسانی دولت) و انصافنیوز بودند که خبر از جلسه پنجنفره پزشکیان با روحانی، ناطق نوری، سیدحسن خمینی و جهانگیری دادند. طبق روایت همین رسانهها، در آن جلسه به پزشکیان توصیه شده بود که در صورت عدم اجرای خواستههایش، محکم بایستد و بگوید: «با این شیوه نمیشود کشور را اداره کرد.» پس از انتشار گسترده این خبر و شکلگیری موج اولیه، تیم رسانهای دولت با یک تکذیبیه ناشیانه، شایعهای را که هنوز فراگیر نشده بود، به یک خبر رسمی تبدیل کرد و بلافاصله رسانههای منتقد را به همسویی با دشمن و تولید شایعه متهم ساخت!
۲. موج دوم فشار برای استعفا، دقیقاً پس از بیانات قاطع رهبر شهید درباره ممنوعیت مذاکره با آمریکا کلید خورد. این بار نیز کاربران و رسانههای اصلاحطلب در اقدامی هماهنگ، پزشکیان را تشویق به کنارهگیری کردند تا به خیال خود، هزینه ممنوعیت مذاکره با آمریکا را برای نظام بالا ببرند.
هدف اصلی این عملیات روانی زمانی آشکار شد که خبرگزاری رسمی دولت (ایرنا) در یادداشتی، ضمن ترسیم فضایی بحرانی از ناتوانی دولت، صراحتاً نسخه را پیچید و نوشت: «انتظار میرود رهبر انقلاب دست دولت و رئیسجمهور را برای پیشبرد امور و رفع موانع با تفویض پارهای از اختیارات در داخل و خارج باز بگذارند.»
این درخواست نشان داد که تمام پروژه «استعفا» اسم رمز همان بازی قدیمی «نداشتن اختیار» و ابزاری برای فشار جهت عبور از خطوط قرمز نظام است.
وقت پاسخگویی
حالا اما به نظر میرسد دوران امتیازگیری از نظام و رهبری با کارت «استعفای نمایشی» برای همیشه سوخته و شخص رئیسجمهور چارهای جز پذیرش مسئولیت کامل عملکرد خود، بدون اهرم فشار و بهانهجویی نخواهد داشت؛ آن چنان که رهبر معظم انقلاب در پیام «علیالاصول» به روشنی بر تعهد و مسئولیت پزشکیان در تحقق شروط تفاهم تأکید فرمودند و خود را در کنار مردم، مطالبهگر اصلی این تعهدات دانستند.
همچنین کانال تلگرامی رجانیوز نوشت:
دفتر رئیس جمهور در واکنش به اخبار استعفای پزشکیان، بخشی از گفتگوی رئیس جمهور با مردم را منتشر کرده که پزشکیان در آن ادعا میکند کسانی در صدد ایجاد اختلاف بین دولت و رهبری هستند. اما نگاهی به رخدادهای گذشته نشان میدهد که خط استعفا عموماً از سوی حامیان دولت پررنگ شده و کاسبان استعفا دقیقا به اردوگاه حامیان پزشکیان تعلق دارند.
اولین بار، این رسانههای حامی دولت مانند روزنامه اعتماد (متعلق به رئیس شورای اطلاعرسانی دولت) و سازندگی بودند که خبر از جلسه پنجنفره پزشکیان با روحانی، ناطق نوری، سیدحسن خمینی و جهانگیری دادند. طبق روایت همین رسانهها، در آن جلسه به پزشکیان توصیه شده بود که در صورت عدم اجرای خواستههایش، محکم بایستد و بگوید: «با این شیوه نمیشود کشور را اداره کرد.»
اسحاق جهانگیری عضو همین جلسه در جای دیگری به بهانه توضیح عدم حضور خود برای انتخابات ریاست جمهوری، بحث استعفا را باز کرده و گفته بود: «مشکلات به حدی است که من فکر میکنم اگر رئیسجمهور شوم شش ماه بعدش همین مردم به خیابان میآیند و شعار میدهند، مرگ بر فلانی! استعفا! استعفا! چون به کس دیگری که نمیتوانند بگویند به رئیسجمهور میگویند.»
پس از انتشار گسترده این خبر و شکلگیری موج اولیه، تیم رسانهای دولت با یک تکذیبیه ناشیانه، شایعهای را که هنوز فراگیر نشده بود، به یک خبر رسمی تبدیل کرد و به جای درخواست از حامیان پزشکیان برای نپرداختن به چنین مسائل حساسی، بلافاصله رسانههای منتقد را به همسویی با دشمن و تولید شایعه متهم کرد!
موج دوم فشار برای استعفا، دقیقاً پس از بیانات قاطع رهبر انقلاب درباره ممنوعیت مذاکره با آمریکا کلید خورد. این بار نیز کاربران و رسانههای اصلاحطلب در اقدامی هماهنگ، پزشکیان را تشویق به کنارهگیری کردند تا به خیال خود، هزینه این تصمیم را برای نظام بالا ببرند.
در این فاز، خبرگزاری رسمی دولت (ایرنا) در یادداشتی، ضمن ترسیم فضایی بحرانی از ناتوانی دولت، صراحتاً نسخه را پیچید و نوشت: «انتظار میرود رهبر انقلاب دست دولت و رئیسجمهور را برای پیشبرد امور و رفع موانع با تفویض پارهای از اختیارات در داخل و خارج باز بگذارند.»
مرتضی الویری، فعال سیاسی اطلاحطلب هم پس از کنار رفتن ظریف و همتی از کابینه تعارف را کنار گذاشت و صریحاً گفت: «اگر من جای آقای پزشکیان بودم در استعفا دادن درنگ نمیکردم. ایشان با این شرایط به وجود آمده، ایشان نمی تواند به قول و وعدههایی که به مردم داده وفا کند و آنها را تحقق بخشد.»
در همان روزها، انصاف نیوز رسانه حامی دولت در مطلبی از جریان تندی در بدنه اصلاحات پرده برداشت که در حال فشار بر پزشکیان برای استعفا و کنارهگیری از ریاست جمهوری است. این رسانه نوشت: «نمیشود دفاع جریان اصلاحات از دکتر پزشکیان بر اساس انتظار گشایش حداقلی باشد بعد که مردم رای دادند حالا بگوییم چون نمیگذارند پزشکیان استعفا دهد.»
انصاف نیوز در ادامه میافزاید: «این روزها باز هم یک جریان تند مانند سال ۸۸ قصد دارد بر پایهی تحلیلهای اشتباه خود که فکر میکند چنانچه سیاست فشار برای استعفای پزشکیان را در دستور کار قرار دهد حاکمیت عقب نشینی خواهد کرد و روزنه گشایی تبدیل به دروازه گشایی خواهد شد، شروع به تحلیل و فشار برای جا انداختن استعفای پزشکیان کرده است!»
حالا و در چنین شرایطی باید به رئیس جمهور یادآور شد که اگر نگران شایعات مرتبط با استعفای خود و القای اختلاف میان دولت و رهبری هستید، نیاز نیست راه دوری بروید و با دشمن فرضی بجنگید؛ چرا که «کاسبان استعفا» همواره در اطراف شما بودهاند نه در میان منتقدان.