به گزارش راه شلمچه، همایش بانوان کنشگر اجتماعی تهران با حضور جمعی از بانوان مدیر مؤسسات، قاریان، حافظان، پژوهشگران قرآن با عنوان «به رسم عقیله» و هم‌زمان با سالروز میلاد حضرت زینب کبری(س) عصر روز چهارشنبه(22 مهر 1405) در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(س) برگزار شد،
غلامعلی حدادعادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و چهره ماندگار علمی و فرهنگی کشور، در این مراسم گفت: در کنار مرقد مطهر حضرت عبدالعظیم (ع) هستیم و تبرک می‌جوییم به روح ایشان تا با دعای ایشان خادم حقیقی قرآن باشیم. یاد رهبر قرآنی را گرامی می‌دارم؛ رهبری که در ماه رمضان در حال خواندن قرآن به شهادت رسیدند. ایشان قرآن‌شناس درجه‌اول بودند؛ هم قرآن را خوب می‌شناختند و هم خوب به آن عمل می‌کردند. وقتی طی سخنرانی در حسینیه امام خمینی(ره)، آیه‌ای را مطلع سخنرانی قرار می‌دادند، نکاتی را بیان می‌کردند که حتی برای قرآنی‌ها هم تازه و بدیع بود.
وی افزود: نمی‌دانم سالی چند بار قرآن را با وجود همه گرفتاری‌ها ختم می‌کردند. بنده در پایان برخی مصاحفی که ایشان ختم می‌کردند، دست‌خط ایشان را دیدم که تاریخ ختم قرآن خود را ثبت می‌کردند و برخی از این قرآن‌ها را به اعضای خانواده و نوه‌ها اهدا می‌کردند. یاد خانواده شهید رهبر عزیز را نیز گرامی می‌دارم. افتخار ما بود که با خانواده رهبر شهید وصلت کردیم.
حدادعادل اظهار کرد: می‌خواهم جسارتاً در برابر شما بانوان معلم قرآن، معلمی کنم؛ امسال ۶۱ سال است که ابلاغ معلمی گرفتم. از شهریورماه ۱۳۴۵ در دانشگاه شیراز، بخش فیزیک، معلم شدم و هنوز هم دارم درس می‌دهم. چند دقیقه‌ای می‌خواهم در برابرتان درس پس دهم و درباره این سخن بگویم که مقصود از قرآن‌پژوهی چیست؟ فایده قرآن‌پژوهی چیست؟
وی گفت: قرآن‌پژوهی مراحلی دارد؛ مثل پله‌های نردبان. پله اول روخوانی، پله دوم روان‌خوانی، پله سوم ترتیل، پله چهارم تجوید و پله‌های بعدی می‌توانند صوت یا حفظ باشند، اما پله بعد، فهم و پله بعدی تفسیر قرآن است، اما همه این‌ها در راستای «عمل به قرآن» است. کسی از نردبان بالا نمی‌رود که روی پله‌ها بایستد، بلکه می‌خواهد با نردبان به بالاترین سطح برسد.
حدادعادل افزود: نهایت کار قرآن‌پژوهی باید زندگی قرآنی باشد. انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران مگر می‌تواند هدفی غیر از جامعه اسلامی داشته باشد؟ این همه فداکاری، ایثار، شهادت، بذل مال، جانبازی، اسارت‌ها و این همه تلاش، برای رسیدن به جامعه قرآنی است.
وی با اشاره به دهه‌های قبل و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی افزود: در گذشته، قرآن زینت سفره عقد، تحویل سال، حضور در خانه نو، مجلس ترحیم و ... بود. همه این‌ها خوب است، اما این‌ها حاشیه است. آیا قرآن را غیر از این آداب، به عنوان یک «کتاب فهمیدنی» می‌خوانیم؟
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی بیان کرد: قرآن، مسلمانان را مجاهد بار آورد؛ مثلاً اعراب نامسلمان، ایران را فتح کردند و تا مرز چین پیش رفتند. تصور کنید طی کردن فاصله مدینه تا مرز چین با آن وسیله‌های قدیم، چقدر زمان‌بر بوده است؟ این تحرک و انگیزه را چه کسی در آنان ایجاد کرد؟ این معانی، حقیقت و عمل به قرآن بود که این تحرک را ایجاد کرد.
این مترجم قرآن افزود: اینکه به ظواهر اکتفا کنیم و فراتر نرویم، اشتباه است. قرآن برای زندگی در این دنیاست، پس خطاست که به ظواهر قرائت و روخوانی اکتفا کنیم. قرآن برای این دنیاست، ولی با اعتقاد به معاد.
وی تصریح کرد: درخواست دارم از شما بانوان، درس زندگی از قرآن بیاموزیم و درس قرآن را به دیگران بیاموزیم. در این فرصت کوتاه، آیاتی را می‌خوانم و معنی می‌کنم؛ این‌ها آیاتی است که دین و قرآن را معرفی می‌کند؛ الفاظ و ترجمه فارسی آیات ۲۲ تا ۳۹ سوره مبارکه اسرا را می‌خوانم، این آیاتی که خواندم، بایدها و نبایدهای زندگی را می‌گوید.
حدادعادل در پایان با اشاره به خاطره‌ای از فرزندش، شهید زهرا حدادعادل گفت: زمانی که فرزندانم کم‌‌سن بودند، برای اینکه آنان را به آرامی برای اقامه نماز صبح از خواب بلند کنم، نوار کاستی از تلاوت سوره مبارکه مریم(س) را داشتم که نوای بسیار دلنشینی داشت که شنیدن آن را به هنگام صبح بسیار دوست داشتم. نیم‌ساعتی به طلوع آفتاب این تلاوت را می‌گذاشتم و فرزندانم با این نوای زیبا آماده نماز می‌شدند. چند سال قبل، زهرا خانم که معلم مدرسه بودند، از مدرسه با من تماس گرفتند و پرسیدند: «آیا اطلاعاتی از آن تلاوت قرآن دارید؟ نوای آن برایم دلنشین بود و به خاطر دارم. دوست دارم این صوت را برای دختران مدرسه پخش کنم تا آنان هم همان حس آن دوران مرا درک کنند.» این خاطره بخشی از علاقه دخترم به قرآن کریم را می‌رساند.