به گزارش راه شلمچه، در این نشست امیرحسین بانکی‌پور نماینده مردم اصفهان و رئیس کمیسیون حمایت از خانواده مجلس شورای اسلامی گفت: مسئله پیری جمعیت یک بحران و ابر بحران بزرگی است که در پیش است؛ اما، چون هنوز رخ نداده، ما تا زمانی که در بحران قرار نگیریم، به فکر آن نمی‌افتیم.
وی افزود: طبق برآورد‌های انجام شده، اگر با همین روشی که تا امروز پیش آمده‌ایم ادامه دهیم، در ۲۵ سال آینده در قعر این دره قرار خواهیم گرفت و آن زمان، رفاه، سلامت و اقتصاد تحت شعاع این بحران قرار می‌گیرد. بانکی‌پور تأکید کرد: اگر در سیاه چاله پیری جمعیت بیفتیم، تا ۱۵ سال نمی‌توان از آن نجات پیدا کرد و این موضوع با هیچ طرح کوتاه‌مدتی قابل حل نیست.
رئیس کمیسیون حمایت از خانواده در ادامه گفت: فرصت بسیار کمی داریم و بیشتر از سه سال دیگر فرصت نداریم. وی همچنین خاطرنشان کرد: در زمان بحث تنظیم خانواده، کسی نگران سلامت نبود و کسی از دخالت حکومت صحبت نمی‌کرد، اما ما باید دقت داشته باشیم که اگر این مسئله نیاز فوری ماست، واقعاً باید همه شرایط را به سمت آن ببریم.
بانکی‌پور درباره فشار بر دولت گفت: درست است که هر پیشرفتی در کشور باعث فشار بر دولت در کوتاه‌مدت می‌شود، اما عقل سلیم می‌گوید که باید فشار کوتاه‌مدت را برای خیر و نفع درازمدت پذیرفت.
وی در پایان با اشاره به پیامد‌های اجتماعی گفت: از نظر تربیتی، الگو‌هایی مثل تک‌فرزندی یا دو فرزندی، ریسک‌های خاص خود را دارد. ما در آینده نزدیک شاهد افزایش تنهایی در جامعه خواهیم بود؛ همان‌طور که در برخی کشور‌های دنیا وزارت تنهایی وجود دارد، در تهران نیز افراد زیادی تنها از دنیا می‌روند؛ لذا چه از نظر نفع فرد و خانواده و چه از نظر نیاز مبرم کشور، باید این سختی‌ها را بپذیریم. وی همچنین تأکید کرد که در قانون جوانی جمعیت، برخلاف دوران تنظیم خانواده، کاملاً بر متغیر‌های سلامت تکیه شده است.
در قانون جوانی جمعیت برای اولین بار به خانواده سه فرزندی زمین دادیم
فاطمه محمدبیگی نماینده مردم قزوین و نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی گفت: ۶۰ درصد قانون جوانی جمعیت به حوزه سلامت مربوط می‌شود.
وی افزود: با تصویب قانون جوانی جمعیت شاهد تغییر ریل در بحث جمعیت هستیم و تابوی فرزند اول و دوم شکسته شده و شاهد خانواده چند فرزندی هستیم.
محمد بیگی در ادامه گفت: در قانون جوانی جمعیت برای اولین بار به خانواده سه فرزندی زمین دادیم.
نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان گفت: متاسفانه شاهد افزایش آمار سزارین بودیم و سزارین منجر به عدم تولد فرزندان سوم و چهارم می‌شود.
وی افزود: از ابتدای ۱۴۰۳ تا پایان شهریور ۱۴۰۵، ۱۷۰ هزار نفر از حوزه سلامت آموزش ضمن خدمت جوانی جمعیت گرفتند.
محمدبیگی در ادامه گفت: ۳۵ سال با شعار فرزند کمتر زندگی بهتر این شعار در نظام سلامت ما نهادینه شده بود.
وی همچنین اظهار داشت: شاهد رشد زایمان فیزیولوژیک (زایمان بدون درد) در بیمارستان‌های کشور هستیم.
محمدبیگی گفت: پیشگیری از هزاران مورد سقط که زود بازده‌ترین راه در واقع دستیابی به جمعیت مطلوب در کشور ما است، اهمیت دارد.
وی افزود: در حال حاضر آمار متنوعی در مورد سقط وجود دارد و بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار سقط در سال گفته شده که پیمایش‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد.
محمدبیگی در ادامه گفت: ما حتی اگر از یک عدد هم از صفر جلوگیری کنیم، دقیقاً میزان موالیدی که کم داریم با همین الگوی سقط تطابق دارد؛ یعنی اگر این سقط‌ها صفر شود، ایران اسلامی می‌تواند ابر چالش جمعیت را در واقع حل کند.
فرصت کمی داریم که به کشور سالمند تبدیل نشویم
زهره‌سادات لاجوردی نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی گفت: قانون جوانی جمعیت یکی از مهم‌ترین اسناد سیاستی کشور در حوزه جمعیت است و هدف آن اصلاح روند جمعیت است.
وی افزود: اصولاً قانون حمایت از خانواده و جمعیت به عنوان یکی از مهم‌ترین اسناد سیاستی کشور در حوزه جمعیت است و هدف آن اصلاح روند جمعیتی است؛ همان چیزی که ما اکنون با آن دچار مشکل شده‌ایم و توازن جمعیتی ما به هم خورده است.
لاجوردی در ادامه گفت: برای اینکه این قانون محقق شود، مستلزماتی وجود دارد که از جمله آنها دریافت گزارش‌های دقیق و اجرای بهینه تکالیف دستگاه‌های اجرایی است که در قانون برای آنها مشخص شده است. وی همچنین تأکید کرد که میزان اثربخشی این فعالیت‌ها باید به‌روز شده و به دست مجریان و به‌ویژه ناظران برسد.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس اظهار داشت: ما به عنوان ناظران مجلس از طرف مجلس در ستاد ملی جمعیت وظیفه داریم گزارش‌های ارائه شده از دستگاه‌های اجرایی را بررسی کنیم تا مشخص شود چه مقدار از مقررات قانون انجام شده و چه مقداری انجام نشده است؛ این موارد باید با دقت رصد شوند.
وی گفت: به طور خلاصه، عملکرد برخی از دستگاه‌ها و وزارتخانه‌ها نسبتاً مثبت بوده، اما برخی عملکرد ناقصی داشته‌اند؛ برخی موارد را انجام داده‌اند و برخی دیگر ناقص بوده است. همچنین برخی از دستگاه‌ها متأسفانه فاقد گزارش بودند یا گزارش‌هایشان بسیار محدود بوده است.