پرش به محتوای اصلی
بخش

بین‌الملل

زیستن در همسایگی ویروس ها

کافی است یک نفر حالشان را بپرسد، فرقی نمی کند حضوری باشد یا تلفنی؛ از این می گویند که به بیماران دل می بندند و وقتی آن ها از دنیا می روند قلبشان تکه تکه می شود، از این می گویند که هوای ابریِ دلشان لک زده برای روزهای عادی و با این حال، باوجود همۀ سختی ها، حاضر نشده اند با درخواست انتقال مرکز ریفرال کرونا به بیمارستانی دیگر، برای مدتی هم که شده به خودشان استراحت بدهند، تنها به این خاطر که نمی خواهند دیگر پرستاران، رنجی که آنها روزهای نخستِ مواجهه با این ویروس کشیده اند، بچشند. از امید هم می گویند، حسِ جادوییِ حیات بخشی که سرپایشان نگه داشته. آن ها پرستاران بیمارستان عیسی بن مریم اند.