گروه پایداری و حماسه - راه شلمچه: عقربههای تقویم به ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ رسیده بود. هنوز نهال انقلاب اسلامی به درستی ریشه ندوانده و ساختارهای نظامی کشور پس از دگرگونیهای انقلاب در حال بازسازی بود که ارتش تا بن دندان مسلح بعث عراق، با رویای فتح سهروزه تهران، تجاوزی همهجانبه را آغاز کرد. صدام در این تجاوز تنها نبود؛ مستشاران نظامی غرب، سلاحهای پیشرفته آمریکایی و اروپایی و دلارهای نفتی منطقه، همگی به میدان آمده بودند تا صدای استقلالطلبی یک ملت را در نطفه خفه کنند.
اما محاسبات دشمن یک حلقه مفقوده بزرگ داشت: «اراده و ایمان جوانان ایرانی». رزمندگان، جهادگران و مردمان کوچه و بازار، بیاعتنا به معادلات نابرابر نظامی، با هر آنچه در توان داشتند به سوی جبههها شتافتند. در آن روزهای سخت، سلاح رزمندگان ما نه تانکهای پیشرفته، بلکه قلبهایی بود که برای وطن و آرمانهایشان میتپید. آنها در سنگرهای خاکی، با خون پاک خود خطوط مرزی را دوباره ترسیم کردند و اجازه ندادند حتی یک وجب از خاک این سرزمین به تاراج برود.
بیتالمقدس؛ نگین درخشان پیروزیها
اوج این حماسه و تبلور نبوغ نظامی جوانان غیور ایرانی را باید در اردیبهشت و خرداد ۱۳۶۱ جستجو کرد؛ جایی که در «عملیات الی بیتالمقدس»، ماشین جنگی عراق زمینگیر شد. این عملیات که بیشک موفقترین و غرورآفرینترین عملیات در طول هشت سال دفاع مقدس است، با رمز «یا علی بن ابیطالب(ع)» آغاز شد. رزمندگان ما در نبردی نفسگیر، بیش از ۵ هزار کیلومتر مربع از خاک اشغالشده را آزاد کردند و با اسارت گرفتن حدود ۱۹ هزار نیروی بعثی، کمر ارتش صدام را شکستند.
آزادسازی خرمشهر در سوم خرداد، تنها یک پیروزی نظامی نبود، بلکه معجزهای از جنس اراده بود که جمله تاریخی «خرمشهر را خدا آزاد کرد» را بر جریده تاریخ ثبت نمود. پس از آن نیز شاهکارهای دیگری همچون عبور از رودخانه وحشی اروند در عملیات والفجر ۸، ثابت کرد که در برابر ایمان این رزمندگان، هیچ مانع طبیعی و نظامی تاب مقاومت ندارد.
امروز و پس از گذشت سالها از آن روزهای آتش و خون، یادگارهای آن دوران - جانبازان صبور، آزادگان سرافراز و رزمندگان بیادعا - در میان ما نفس میکشند. کسانی که جوانی و سلامت خود را در خاکریزها جا گذاشتند تا امروز، امنیت و عزت در کوچه پسکوچههای این سرزمین جاری باشد. ۳۱ شهریور، نه یادآور آغاز یک جنگ شوم، بلکه نقطه شروعِ یک «دفاع مقدس» است؛ روزی برای تعظیم در برابر بغضهای فروخورده و دستهای پینهبسته دلاورمردانی که تاریخ تا ابد وامدار آنهاست.
