به گزارش پایگاه خبری راه شلمچه، حجة‌الاسلام امیری سوادکوهی، از محققان و نویسندگان حوزه معارف اهل‌البیت علیهم‌السلام، با انتشار یادداشتی نسبت به روند نگران‌کننده ترویج اندیشه‌های صوفیانه و تطهیر مبانی تصوف در برخی منابر و محافل دینی هشدار داد و تأکید کرد که مکتب قرآن و عترت هرگز با ذوقیات بشری درآمیخته نخواهد شد.
متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
خلط خطرناک میان وحی و ذوق بر فراز منبر رسول‌الله (ص)
در روزگاری که منبر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله باید سنگر تبیین معارف ناب قرآن و عترت باشد، تأسف‌بار است که برخی آن را به عرصه ترویج اندیشه‌های مولوی و ابن‌عربی و تطهیر مبانی تصوف تبدیل کرده‌اند؛ تا آنجا که گویی کلام بزرگان این جریان نیز می‌تواند در تراز قرآن کریم و حدیث معصوم بنشیند. این همان خلط خطرناکی است که مرز میان وحی و ذوق، حجت و برداشت شخصی، و ثقلین و اندیشه‌های بشری را مخدوش می‌سازد.
ضرورت صیانت از میراث اعتقادی در غیاب استوانه‌های فقاهت
امروز که پس از ارتحال مرجع عظیم‌الشأن و پاسدار استوار حریم ولایت، حضرت آیت‌الله‌العظمی صافی گلپایگانی (قدس سره)، و شرایط نقاهت حضرت آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی (مدظله‌العالی) و برخی اعاظم، بیش از هر زمان دیگری ضرورت صیانت از میراث اعتقادی حوزه‌های علمیه احساس می‌شود، برخی به جای پاسداری از مرزهای معرفتی تشیع، در پی آن‌اند که سخنان بزرگان تصوف را در کنار قرآن و عترت بنشانند و برای آن جایگاهی هم‌سنگ ثقلین تعریف کنند.
معیاری به نام «ثقلین»؛ نه مرجعیت کلام دیگران
سخن ما روشن است؛ بحث بر سر مطالعه یا بررسی ادبی و تاریخی آثار مولوی و ابن‌عربی نیست؛ سخن بر سر مرجعیت معرفتی و جایگاه حجیت است. در مکتب امامیه، میزان حقانیت، قرآن کریم و عترت طاهره علیهم‌السلام‌اند؛ نه آنکه کلام دیگران را در جایگاه معیار بنشانیم و سپس معارف ثقلین را با آن بسنجیم.
منبر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، حیات خلوت اندیشه‌های صوفیانه نیست؛ امانت رسالت است و جایگاه تبیین توحید ناب، ولایت و امامت. هیچ منظومه فکری و هیچ نام و آوازه‌ای حق ندارد در جایگاهی هم‌سنگ کلام خدا و حجت‌های معصوم او قرار گیرد.
بساط التقاط برچیده خواهد شد
کور خوانده‌اند اگر گمان کرده‌اند با چند عبارت پرطمطراق و تعارفات شبه‌علمی می‌توانند جایگاه ثقلین را تنزل دهند و کلام صوفیان را هم‌تراز وحی و عترت سازند. ما اجازه نخواهیم داد مکتب قرآن و عترت با ذوقیات و اراجیف صوفیانه درآمیزد و مرزهای روشن اعتقادی تشیع در غبار التقاط و تساهل فکری محو شود.
هنوز فرزندان ولایت و برائت نفس می‌کشند؛ هنوز پرچم دفاع از حریم ثقلین برافراشته است و هنوز قلم‌هایی هستند که حرمت مکتب امیرالمؤمنین علیه‌السلام را با هیچ مصلحتی معامله نخواهند کرد.
ثقلین، دو امانت جاودانه پیامبرند؛ نه قرآن حاشیه‌نشین مثنوی می‌شود و نه عترت، پی‌نوشت اندیشه‌های ابن‌عربی!
العاقل یکفی بالاشارة و الجاهل لا یکفی بالمنارة.
