به گزارش راه شلمچه، پس از روزهای سخت و تلخ عدم‌الفتح در عملیات رمضان، ماشین جنگی و تبلیغاتی رژیم بعث غرق در سرمستی بود. تصور می‌کردند پس از آزادی خرمشهر، توان هجومی ایران فروکش کرده و ابتکار عمل به دست ارتش متجاوز افتاده است. اما قرارگاه مرکزی کربلا، با تکیه بر تفکر ناب سردار شهید حسن باقری و شور عاشورایی رزمندگان اسلام، طرحی درانداخت تا دشمن را در بهت و انفعالی محض فرو ببرد؛ طرحی به وسعت تاریخ مقاومت که نام مقدس «محرم» را بر پیشانی گرفت.
محور عاشورایی عین‌خوش تا زبیدات؛ آغاز خروش
ساعت ۲۲ و ۸ دقیقه شامگاه دهم آبان‌ماه ۱۳۶۱ بود که آسمان دهلران با طنین مقدس رمز «یا زینب (س)» شکافته شد. نیروهای جان‌برکف سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی، هجومی همه‌جانبه را آغاز کردند. در کمتر از ۳۰ دقیقه، برق غیرت رزمندگان، صفوف متجاوزان را از هم درید؛ به طوری که یک تیپ از قوای بعثی در حلقه محاصره کامل درآمد و تسلیم شد. با جان‌فشانی شیربچه‌های ایران، ۵۵۰ کیلومتر مربع از دشت‌های خونین کشور از جمله ارتفاعات حمرین، پل چم‌سری، حوزه نفتی بیات، نهر عنبر، شهرهای میمه و موسیان آزاد شدند و جاده عین‌خوش به دهلران پس از ماه‌ها از تیررس مستقیم آتش کینه‌توزانه عراقی‌ها نجات یافت.
اگرچه خروش طغیان‌گر رودخانه دویرج در جناح چپ، تنهایی و شهادت مظلومانه شماری از فرزندان غیور میهن را در آب رقم زد، اما غیرت ایرانیان مانع از توقف عملیات شد. در بامداد ۱۱ آبان، مرحله دوم کلید خورد؛ رخنه‌ها با ایثار پوشانده شد و ۱۵۰ کیلومتر مربع دیگر به خاک پاک وطن بازگشت. سرانجام در شامگاه ۱۵ آبان، مرحله سوم با خیزش به سمت پایگاه‌های زبیدات، شرهانی و ابوغریب آغاز شد و تا طلوع صبح ۱۶ آبان، با اشراف بر ۳۵ تا ۷۰ حلقه چاه نفت و ۳۰۰ کیلومتر از اراضی راهبردی، این حماسه جاودانه شد.
شگفتی‌سازی فرمانده ۲۳ ساله؛ کانال‌هایی که سنگر غافلگیری شدند
اما شاید زیباترین برگ زرین این نبرد، درایت و مظلومیت شهیدی بود که در ۲۳ سالگی بار یک لشکر را به دوش کشید: «شهید مهدی زین‌الدین». او که در این عملیات برای نخستین بار در قامت فرماندهی تیپ ۱۷ علی بن ابی‌طالب (ع) خوش درخشید، تهدید را به فرصت بدل کرد.
در شرایطی که کانال‌های عمیق حفرشده توسط دشمن، سدی نفوذناپذیر در نگاه طراحان سنتی به نظر می‌رسید، نبوغ مهدی زین‌الدین طرحی نو درانداخت. او کانال‌های دشمن را به دژ استتار بچه‌ها بدل کرد؛ سه گردان پیاده را در سکوت مطلق شب در فاصله چند قدمی بعثی‌ها در دل این کانال‌ها پنهان نمود و در شامگاه حمله، رزمندگان همچون صاعقه از زمین جوشیدند و قله استراتژیک ۴۰۲ حمرین را بی‌آنکه بعثی‌ها فرصت دست بردن به سلاح داشته باشند، فتح کردند.
کارنامه یک پیروزی بزرگ در امتداد عاشورا
عملیات محرم صرفاً یک نبرد نظامی نبود؛ بازیابی غرور ملی رزمندگانی بود که خود را وارثان خون امام حسین (ع) می‌دانستند.
در پایان این کارزار یک‌هفته‌ای:
بیش از ۱۰ هزار و ۴۰۰ تن از قوای دشمن کشته، زخمی و اسیر شدند.
بیش از ۲۶۰ تانک و نفربر و ۱۰ فروند پرنده متجاوز دشمن منهدم شد.
نیروی زمینی نوپای سپاه توانست با غنیمت گرفتن صدها دستگاه ادوات زرهی، ستون فقرات تیپ‌های زرهی خود را در میدان نبرد تحکیم بخشد.
حماسه محرم هنوز در حافظه ارتفاعات حمرین و شن‌های تفتیده شرهانی زنده است؛ یادبودی جاودانه از غیرت فرماندهان بیست‌ساله و سربازان عاشورایی که ثابت کردند ایمان، هر سنگر نفوذناپذیری را در هم می‌شکند.
