به گزارش راه شلمچه، علی خضریان، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به نابسامانیهای اخیر و تغییرات مدیریتی در بدنه وزارت نفت اظهار کرد: «آنچه قطعی و یقینی است اینکه وزارت نفت صرفاً با رفتوآمد وزیر اصلاح نمیشود؛ تا زمانی که سازوکار انتصابات و پاسخگویی بنیادین اصلاح نشود، بیانضباطی و نابسامانی در دستگاههای اجرایی از جمله این وزارتخانه استراتژیک ادامه خواهد داشت.»
کوتاهی پالایش و پخش در راهاندازی سامانه هوشمند و کنترل قاچاق سوخت
عضو کمیسیون اصل نودم قانون اساسی با تأکید بر تکالیف قانونی معطلمانده برنامه هفتم توسعه گفت: «کشفیات متعدد قاچاق فرآوردههای نفتی در ماههای گذشته نشاندهنده خروج بخش قابل توجهی از سرمایه ملی کشور است. البته باید یادآور شد که بخش عمدهای از قاچاق اساساً کشف نمیشود و یکی از ریشههای اصلی آن، اهمال و کوتاهیهای وزارت نفت، بهویژه در شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، در اجرای کامل “سامانه جامع مدیریت هوشمند انرژی” است.»
خضریان افزود: «قاچاق سوخت را نمیتوان صرفاً در مرزها پیگیری کرد؛ ابتدا باید حساب تولید، ورودی و خروجی پالایشگاهها کاملاً شفاف باشد. آقای عظیمیفر باید به نمایندگان ملت بگوید برای تکمیل سیستمهای دقیق اندازهگیری (میترینگ) دقیقاً چه گام مؤثری برداشته است؟ وعده، مصاحبه و جلسات نمایشی جای اندازهگیری دقیق و نظارت ملموس را در مجلس نخواهد گرفت.»
شفافسازی درباره واسطههای واردات بنزین
نماینده تهران با اشاره به تبعات اجتماعی تصمیمات ارزی و سوختی بر زندگی اقشار جامعه خاطرنشان ساخت: «معیشت ۹۰ میلیون ایرانی میدان آزمون و خطای مدیران تازه وارد نیست. پیش از آنکه بخواهید هزینه تصمیمهای بنزینی را به جیب مردم تحمیل کنید، بیایید درباره اتلاف سوخت و کارنامه مدیریتی خود پاسخگو باشید. مدیران ارشد پالایش و پخش باید مشخص کنند روند تأمین و واردات بنزین در شرایط جنگی اقتصادی چگونه است؟ واسطهها با چه معیاری انتخاب میشوند و چه سازوکاری برای مهار قیمتها وجود دارد؟ هرگونه تعلل، کوتاهی یا تخلفی که احراز شود، مجلس بیاغماض ورود خواهد کرد.»
رشد آسانسوری؛ «انگار یک ستوان سوم دو ساله را سرلشکر کنیم!»
خضریان با انتقاد از حاکمیت روابط غیرحرفهای و خانوادگی بر شایستهسالاری در بدنه نفت یادآور شد: «وقتی شاهد سیاستورزی رفاقتی و خویشاوندی در مصادیق متعدد اجرایی هستیم، انتظار کارآمدی سرابی بیش نیست. فردی که مسیر رشد و ارتقای او مبنای صلاحیت تخصصی و تجربی نداشته باشد، نمیتواند برای بحرانهای کلان کشور راهحل ارائه دهد. این دست مدیران ابتدا باید کارنامه و مسیر جهش شغلی خود را به افکار عمومی توضیح دهند.»
وی با تشبیهی کنایهآمیز ادامه داد: «وقتی یک مدیر دولتی با سابقه کمتر از دو سال، در کمتر از شش روز چندین گرید اداری را طی کرده و به گرید D دست پیدا میکند، مثل این است که به زبان عامیانه یک ستوان سوم کمتجربه را ظرف دو سال به درجه سرلشکری برسانیم! طبیعی است که چنین فردی نه توانایی هدایت این جایگاه را دارد و نه خروجی آن به نفع کشور خواهد بود. این رشد آسانسوری و رانتی، مصداق بارز بیعدالتی و دهنکجی آشکار به بدنه زحمتکش، کارکنان اقماری و کارشناسان مناطق سخت عملیاتی وزارت نفت است که حق دارند بپرسند ضابطه این جهشهای نجومی چیست؟»
اشاره میشود محمدصادق عظیمیفر متولد دهه ۱۳۶۰ و از دانشآموختگان مهندسی نفت دانشگاه تهران و امیرکبیر است که در شهریورماه ۱۴۰۳ با حکم محسن پاکنژاد به عنوان معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران منصوب شد.
وی پیشتر سابقه ریاست هیئتمدیره گروه پتروپارس، مدیرعاملی هلدینگ انرژی سینا (بنیاد مستضعفان) و دورهای دستیاری ویژه بیژن زنگنه در دوران وزارت نفت او را در کارنامه داشته است. منتقدان در مجلس انتصاب و ارتقای شتابان او را نمونهای از «مدیریت آسانسوری» و فقدان عقبه اجرایی متناسب با سکانداری کلان پالایشگاهها و بحران سوخت کشور قلمداد میکنند.




