به گزارش راه شلمچه، احمد ناطق نوری، نماینده دورههای؛ اول، سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم مردم نور و محمودآباد در مجلس شورای اسلامی پس از تحمل دورهای بیماری دار فانی را وداع گفت.
مراسم تشییع پیکر مرحوم احمد ناطقنوری روز یکشنبه در شهرستان نور برگزار میشود و پیکر او روز دوشنبه نیز در ورزشگاه شیرودی (امجدیه) تهران تشییع خواهد شد.
مرحوم احمد ناطق نوری در سال ۱۳۶۰ که جانشین برادرش عباسعلی ناطق نوری شد تا پایان مجلس هشتم نماینده مردم نور و محمودآباد در مجلس بود.
وی ریاست فدراسیون بوکس را از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۹۶ برعهده داشت.
ناطق نوری سال ۱۳۱۶ در روستای اوزکلا شهرستان نور به دنیا آمد و حجت الاسلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری و شهید عباسعلی ناطق نوری بودند.
احمد ناطق نوری از یک خانواده روحانی و مبارز در شهرستان نور و مازندران بود که در میانه دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ به یکی از چهرههای باسابقه مجلس رسید و در همان سالهایی که در بهارستان حضور داشت، نزدیک به سه دهه مدیریت رشتهای را برعهده گرفت که پس از انقلاب برای سالها تعطیل شده بود. نتیجه، شخصیتی است که در آن سیاست، ورزش، روابط خانوادگی، مدیریت دولتی و حتی خاطراتی از رینگ بوکس در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
پدرش، شیخ ابوالقاسم ناطقنوری، خطیب و منبری شناختهشده منطقه بود؛ همان روحانیای که شهرتش در سخنوری به لقب «ناطقنوری» انجامید و این عنوان بعدها به نام خانوادگی خانواده تبدیل شد. خانواده، چهار پسر ــ علیاکبر، عباسعلی، احمد و محمد ــ و سه دختر داشت.
نقطه عطف زندگی احمد ناطق نوری، اما در تابستان ۱۳۶۰ اتفاق افتاد. برادرش عباسعلی، که نماینده دوره اول مجلس از حوزه نور و محمودآباد بود، در انفجار هفتم تیر در دفتر حزب جمهوری اسلامی به شهادت رسید.
احمد در انتخابات میاندورهای جای برادر را گرفت و از همان زمان مسیر طولانی حضورش در مجلس آغاز شد. او کرسیای را در اختیار گرفت که پیش از آن متعلق به برادر شهیدش بود. همین مسئله بعدها بخشی از حافظه سیاسی خانواده ناطقنوری شد.
وی در مجلس سوم مخبر کمیسیون انرژی بود، در مجلس چهارم ریاست این کمیسیون را برعهده داشت.
در مجلس پنجم نایبرئیس کمیسیون انرژی شد و در مجلس هفتم نیز در همین کمیسیون عضویت داشت؛ در سال ۱۳۸۴ ریاست هیئتمدیره شرکت امدادخودرو سایپا را برعهده گرفت. هشت سال بعد، بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت دولت حسن روحانی، او را به عنوان مشاور وزیر نفت منصوب کرد.
ناطق نوری ورزشکار در رشته بوکس بود و از اواخر دهه ۱۳۳۰ در پارکشهر تهران زیر نظر پطرس نظربیگیان تمرین میکرد.
پس از انقلاب، بوکس برای سالهایی تعطیل شد. روایت ناطقنوری از بازگشایی این رشته نیز در نوع خود قابل توجه است. او گفته بود پیشکسوتان بوکس برای احیای رشته تلاش کردند و موضوع از مسیر مسئولان وقت ورزش و مقامات سیاسی پیگیری شد. مسئله فقط اداری نبود؛ در آن سالها درباره مشروعیت شرعی بوکس نیز بحث وجود داشت و ناطقنوری در روایتهای خود از مراجعه به برخی مراجع و روحانیون برای روشن شدن این مسئله سخن گفته است.
از جمله نام آیتالله سیدمحمدرضا گلپایگانی در روایت او مطرح شده است. او همچنین از مراجعه به آیتالله محمدعلی اراکی برای گرفتن جواز حلیت بوکس سخن گفته است. در روایت ناطقنوری، پاسخ فقهی اراکی به مسئله آسیبهای بدنی بوکس مبنایی برای ادامه فعالیت این رشته شد.
احمد ناطق نوری بعدها ماجرای مراجعه به احمد جنتی را نیز تعریف کرد. طبق روایت خودش، حتی یک جفت دستکش بوکس را نزد آیت الله جنتی دبیر شورای نگهبان برده بود. او گفته جنتی دستکش را به دست کرده و با حالت طنزآمیزی به دست خود ضربه زده است!
بالاخره در سال ۱۳۶۸ بوکس دوباره امکان فعالیت رسمی پیدا کرد و احمد ناطقنوری در همان سال رئیس فدراسیون شد. از اینجا یکی از طولانیترین دورههای مدیریت ورزشی ایران آغاز شد: ۲۸ سال در رأس فدراسیون.
یکی از جالب ترین فصلهای ریاست احمد ناطق نوری به سال ۱۳۷۲ مربوط میشود؛ زمانی که محمدعلی، اسطوره بوکس جهان، به ایران آمد. سفر محمدعلی فقط یک رویداد ورزشی نبود. او به دیدار برخی مقامات رفت، به حرم امام خمینی سر زد، در نماز جمعه تهران حاضر شد و به مشهد سفر کرد. حتی برنامهای نمایشی روی رینگ برگزار شد.
به گزارش تابناک، ناطقنوری سالها بعد خاطرات متعددی از آن سفر تعریف کرد؛ از جمله اینکه محمدعلی صبح زود از هتل استقلال بیرون رفته و تهران را بهتنهایی گشته بود و بعد توانسته بود راه بازگشت به هتل را پیدا کند.
