همه ساله به هنگام روز طبیعت شاهد تجمع خانواده‌ها در دامان طبیعت بودیم. این در حالی است که امسال نیز مانند پارسال با شرایط کرونایی مواجهیم؛ ویروسی که بیش از یک سال از ورودش به کشورمان می‌گذرد و تاکنون نزدیک به ۶۳ هزار نفر را به کام مرگ کشانده است.
واقعیت این است که عید نوروز و ایامی مثل روز طبیعت نباید بهانه‌ای برای فراموشی اثرات و پیامدهای این ویروس شود. می‌توان این اعیاد و روزها را برگزار کرد اما به نحوی که به خود و به دیگران آسیب وارد نکنیم. می‌توان روز طبیعت را با نشاط و خوشحالی سپری کرد در صورتی که روش درست آن را بدانیم.
اهمیت این نکته و نحوه گذراندن این روز سبب شد با سیمین کاظمی، پژوهشگر و جامعه‌شناس پزشکی به گفت‌وگو بنشینیم.
مشروح این گفت و گو را در ادامه می‌خوانید:
کرونا و شرایط متفاوت برگزاری روز طبیعت
کاظمی در پاسخ این پرسش که روز طبیعت را با توجه به شرایط کرونا چگونه می‌توان برگزار کرد، گفت: جشن‌هایی مثل عید نوروز و روز طبیعت به دلیل کارکردشان از دیرباز باقی مانده‌اند. روز سیزدهم نوروز به دلیل تمام شدن فصل سرما و نو شدن طبیعت مورد توجه مردم است و جشن گرفته می‌شود و به لحاظ روان‌شناختی هم برای سلامت جامعه اهمیت دارد.
وی افزود: برگزاری این اعیاد و ایام در عین این که پاسداشت میراثی است که از گذشته باقی مانده، پاسخی به یک نیاز اجتماعی یعنی ارتباط و تعامل و تفریح نیز هست. اما در شرایط حاضر که یک بیماری و همه‌گیری در سطح جامعه وجود دارد، انتظار می‌رود که تجمعات و ارتباطات به منظور شکسته شدن زنجیره انتقال کمتر شود. این در حالی است که در شرایط کنونی با مناسبت هایی که متضمن تجمع است، برخورد یکسانی صورت نمی‌گیرد، به طوری که در مورد برخی مناسبت‌ها اعمال محدودیت‌ها تشدید شده و جدی گرفته می‌شود و بعضی را جدی نمی‌گیرند. این دوگانگی در برخورد موجب می شود که جامعه در ضرورت رعایت پروتکل‌ها تردید داشته باشد.
به گفته این جامعه‌شناس، برای مثال می‌بینیم در مورد سیزده‌به‌در محدودیت‌ها بیشتر می‌شود. در حالی که چون سیزده‌به‌در جشنی است که در هوای آزاد برگزار می‌شود این امکان می‌توانست مهیا شود که به مردم به نحوی آموزش داد تا هم آن مراسم را برگزار کنند و هم اینکه همه‌گیری وسعت نگیرد و تشدید نیابد. یعنی تصمیم‌گیرندگان و مدیران می توانستند شرایطی فراهم کنند که به جامعه آموزش داده شود که افرادی که هم‌زیست هستند و دست کم از دو هفته پیش زیر یک سقف زندگی می‌کنند با هم به طبیعت بروند و روزشان را در آنجا سپری کنند بدون اینکه با سایر خانواده‌ها ارتباطی داشته باشند. چون به لحاظ علمی افرادی که در یک خانواده یا با هم زندگی می‌کنند، فرقی نمی‌کند در روز سیزده به در با هم در خانه باشند و یا با هم روزشان را در طبیعت بگذرانند. طبیعت و بیرون رفتن زمانی خطرآفرین است که تعامل و ارتباطی با دیگران برقرار شود. لذا آموزش‌ها می‌تواند به نحوی صورت بگیرد که روز سیزده بدر برگزار شود بدون اینکه خطر انتقال بیماری کروناویروس بیشتر باشد.
وی ادامه داد: می‌شد به افراد این پیام‌های مهم را انتقال داد که در صورتی که غذایی را که خودشان تهیه کرده اند به به همراه ببرند و از خودروی شخصی استفاه کنند و از تماس و تعامل با دیگران اجتناب کنند و سایر توصیه های بهداشتی مرتبط با همه گیری کووید ۱۹ را رعایت کنند، می توانند روز سیزده نوروز را در طبیعت بگذرانند و احتمال ابتلا به بیماری را به حداقل برسانند.
محدودیت همراه با آموزش جواب می‌دهد
کاظمی در خصوص اعمال محدودیت‌ها برای روز طبیعت گفت: اینکه صرفا محدودیت و ممنوعیت اعمال شود، همیشه پاسخ نمی‌دهد. زیرا اعمال ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها به قدری زیاد شده که تحمل مردم هم تمام شده است. تنها از نظر علمی و پزشکی است که باید گفت چه ممنوعیتی و چگونه اعمال شود. برای مثال دید و بازدید عید باید ممنوع شود و آموزش داده شود که مردم رفت و آمد نکنند که متاسفانه این موضوع جدی گرفته نشد و حالا آمار و شواهد نشان می‌دهد که در این ایام به میزان مبتلایان به کرونا افزوده شده است؛ اما در مورد روز طبیعت چون در فضای باز برگزار می شود، می‌شد ممنوعیت‌ها را کمتر اما در عین حال آموزش‌ها را بیشتر کرد تا هم برای مردم شادی و نشاط را رقم زد و هم از خطر انتقال کرونا کاست.
وی گفت: آموزش‌ها از طریق رسانه‌ها و یا افراد تاثیرگذار در جامعه می‌تواند صورت بگیرد. همچنین رادیو و تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند در انتقال سریع و به موقع پیام‌ها به طور موثری عمل کنند.
