به گزارش راه شلمچه از گنبدکاووس، سید علی کریمیان مدیر انجمن دوستداران کتاب مهر گنبد کاووس و پژوهشگر و راوی ۸ سال دفاع مقدس نوشت: برای روایتگری از شهدا به مدرسه‌ای دور افتاده شهرم گنبدکاووس، روستای حسین‌آباد رفته بودم؛ رفته بودم تا از ایثار، فداکاری و مظلومیت شهدا برای دانش‌آموزان بگویم، اما با دیدن وضعیت کلاس درس، خودم به روایت دیگری گرفتار شدم؛ روایتی تلخ‌تر از آنچه تصور می‌کردم!
کانکسی فرسوده و درب‌وداغان، کلاسی بدون میز و صندلی و کودکانی که در بدترین مناطق جنگی نیز شاید نتوان نظیرش را دید مشغول تحصیل بودند، دلم را به درد آورد. آن لحظه، روایت شهدا را فراموش کردم و تمام ذهنم درگیر روایت مظلومیت این دانش‌آموزان شد. اینجا بود که یاد آن جمله معرف افتادم"شهدا شرمنده ایم"
سرمای پاییزی را ظاهراً می‌توانستند تحمل کنند، اما نمی‌دانم با سرمای استخوان‌سوز زمستان چه خواهند کرد؟ آیا می‌توان در چنین شرایطی از دانش‌آموز انتظار داشت با آرامش درس بخواند و آینده‌اش را بسازد؟
مسئولان محترم!
خواهش می‌کنم دست خیرین عزیز را بگیرید و آنها را به این مناطق بیاورید. کمی از پیچ‌وخم جاده‌ها را تحمل کنید و سری هم به این روستاهای دورافتاده بزنید. بیایید از نزدیک ببینید که برخی از فرزندان این سرزمین در چه شرایطی درس می‌خوانند.
شاید با حضور شما و همراهی خیرین نیک‌اندیش، بتوان گرهی از مشکلات این کودکان باز کرد و لبخند را به کلاس درسشان بازگرداند.
یادمان باشد آینده این سرزمین در همین کلاس‌های کوچک و در دل همین کودکان شکل می‌گیرد.
دستگیری از این دانش‌آموزان، فقط کمک به ساخت یک مدرسه نیست؛ سرمایه‌گذاری برای ساختن آینده ایران است.
ان‌شاءالله خداوند به همه کسانی که برای رفع محرومیت از چهره این مناطق قدم برمی‌دارند، اجر و پاداشی چند برابر عنایت فرماید.
