ضرورت پاسداشت حریم واژگان عاشورایی و فاطمی
کاش زنده نبودیم و در سرزمینی که به نام تشیّع و به عشق اهلبیت علیهمالسلام شناخته میشود و از رسانهای که نام جمهوری اسلامی را بر پیشانی دارد، از برخی مداحان و روحانیون و... نمیشنیدیم که القا
به گزارش راه شلمچه، در روزگاری که صیانت از معارف ناب اهلبیت علیهمالسلام بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته است، گاه شاهد آن هستیم که برخی مفاهیم و القاب مقدسِ برخاسته از فرهنگ عاشورا و فاطمیه، از جایگاه اختصاصی و الهی خود فاصله گرفته و در فضای احساسات، تعارفات و مقایسههای ناروا به کار گرفته میشوند.
این روند، صرفاً یک لغزش ادبی یا خطای لفظی نیست؛ بلکه مسئلهای اعتقادی و هویتی است که میتواند به تدریج مرزهای معرفتی میان معصوم و غیر معصوم را کمرنگ ساخته و قداست مفاهیم بنیادین مکتب تشیع را در اذهان نسلهای آینده دستخوش آسیب نماید.
نوشتار پیشرو که به قلم حجت الاسلام والمسلمین امیری سوادکوهی از محققان و نویسندگان شیعه نوشته شده، تأملی است در باب حرمت واژگان مقدسی که با خون سیدالشهداء علیهالسلام و مظلومیت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها گره خوردهاند؛ واژگانی که پاسداری از معنای اصیل آنها، پاسداری از هویت اعتقادی شیعه است. متن ذیل بدین شرح می باشد.
[در سوگ حقیقت... ؛ روایتی از اسارت واژههای عاشورایی و فاطمی]
... کاش زنده نبودیم و در سرزمینی که به نام تشیّع و به عشق اهلبیت علیهمالسلام شناخته میشود و از رسانهای که نام جمهوری اسلامی را بر پیشانی دارد، از برخی مداحان و روحانیون و... نمیشنیدیم که القاب و واژگان مقدس و اختصاصیِ مکتب عاشورا، این میراث خون و وحی، چنین آسان و بیمحابا در حق غیر معصومان به کار گرفته میشود.
کاش گوش ما هرگز نمیشنید که عنوان سیدالشهداء، لقب بیبدیلِ حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام، یا مقام بلند سیدة نساء العالمین که از آنِ صدیقه طاهره سلاماللهعلیهاست، در میان هیاهوی احساسات و مصلحتاندیشیها، از جایگاه قدسی خویش فروکاسته شود و بر غیر صاحبان حقیقی آن اطلاق گردد.
کاش نمیشنیدیم که واژههایی چون قتلگاه، گودی گودال، پهلوشکسته و دیگر تعابیری که هر یک با مصیبتی یگانه و حقیقتی تکرارنشدنی در تاریخ پیوند خوردهاند، از زبان مداحان، سخنرانان و کسانی جاری شود که سالها بر سفرهی سیدالشهداء علیهالسلام نشسته و از نام او اعتبار یافتهاند.
این سهلانگاریها تنها یک خطای لفظی نیست؛ شکستن حریم مفاهیم مقدسی است که هویت شیعه بر مدار آنها شکل گرفته است. هرگاه واژگان عاشورا از جایگاه منحصر به فرد خود خارج شوند، قداستشان در نگاه نسلها کمرنگ میشود و مرز میان حقیقت و تشبیه، میان معصوم و غیر معصوم، در هم میریزد.
آری، یکی از آرزوهای دیرینه دشمنان اهلبیت علیهمالسلام همین بوده است که مفاهیم ناب عاشورایی به تدریج عادی شوند؛ واژههایی که باید دلها را به کربلا و فاطمیه پیوند بزنند، به ابزار تعارفات احساسی و مقایسههای ناروا تبدیل گردند. و چه تلخ است که گاه این مسیر، نه از سوی دشمنان آشکار، بلکه از زبان دوستان ناآگاه پیموده شود.
آنچه کربلا را بیهمتا ساخته، امامت، عصمت، هدف الهی قیام و آثار جاودانه آن است، نه صرفِ تشابه ظاهری برخی مصائب.فرق است میان مصیبت هر انسان و مصیبت امامی که بقای دین خدا به خون او گره خورده است.
ما بر مبنای اعتقادات اصیل شیعه سخن می گوییم و خوش نداریم کسی بخواهد از این مطلب بهره ی سیاسی خود را ببرد، ولی تاکید می کنیم که حرمت نامهای مقدس را باید پاس داشت؛ چرا که اگر مرزهای تقدس فرو بریزد، فردا دیگر چیزی از عظمت عاشورا و غربت فاطمه علیهاالسلام در ذهن نسلهای آینده باقی نخواهد ماند.
فتأمل!.